eugenia

EUGENIA

Eugenio Salvator era un persona singular, special. Post su licentia de medicina, Eugenio faceva su maestrato de biochimia e passate duo annos il obteneva le grado de doctor in genetica, recipiente del jury de examine le mention magna cum laude que solmente le electos obtene.  Cultivate, travaliator infatigabile e mesmo genial, ille era nonobstante un poco timide e amava le solitude; de hic ille haber montate in su proprie casa un laboratorio pro realisar su experimentos in le campo del eugenia (ancianmente on diceva «eugenica», ma ille, como illustrate e cognoscitor del latino scientific prefereva nominar lo «eugenia»). Eugenio era un urbano per natura; filio de un ancian medico de campania, ille habeva excambiate le vita pacific e un poco monotone del campo per un stilo de viventia plus de accordo con su spirito curiose.

Quando ille era juvene, mesmo ante haber finite su formation medic, ille esseva invitate a ser assistente de biologia cellular al facultate ubi ille studiava, lo que ille acceptava de bon grado. Durante un curso, que ille ministrava con sapientia e maestria, ille se inamorava de un del studentes e post illes se haber licentiate, illes se maritava, habeva duo filios e continuava viver e laborar in le mesme urbe. Tamen le femina era de un altere condition social e le familia de Eugenio non concordava con le maritage, nonobstante isto esseva nulle obstaculo pro illes maritar se... Qualque  tempore post le matrimonio Eugenia parturiva un par de geminos monozygotic del quales un nasceva con un dysfunction genetic rar, ligate a un  problema chromosomic; esseva alora que le juvene e promissori cercator decideva dedicar su carriera al studio del genetica human e faceva tote su carriera academic de un maniera immaculate usque a crear e a devenir titular del cathedra de genetica de su facultate.

Ben que Eugenio amava ambe su filios del mesme maniera, objectivemente illes non esseva equal e, post constatar un tal facto, ille comenciava meditar super le affection que limitava su infante dysfunctional. E ille comenciava construer un sonio: trovar le causa que duceva a un tal dysfunctionamento e, assi, evitar que – al minus in su urbe –, nasceva infantes colpate per iste maladia. De hic que ille construeva in su casa un laboratorio de recerca equipate con le plus recente novitates technologic e scientific, ubi ille passava le majoritate del tempore post le lectiones que ille dava al facultate de medicina.
*
Le vita continuava e le progressos de Eugenio, ben que lente, comenciava esbossar un solution al problema – que ille demandava desde longe. Inter retortas, pipettas, microscopios, solutiones chimic e monstras biologic, ille se sentiva un homine felice e cata vice plus ille credeva in su sonio. Totevia, a Eugenia non multo la placeva le longe e interminabile horas que su sposo passava al laboratorio inter su paraphernales, negligente assi su deberes conjugal e paternal. Ultra isto, de tempore a tempore, Eugenio soleva vader al extero pro presentar conferentias e pro incontrar se con su collegas del varie associationes scientific del quales ille era membro. E Eugenia, un poco frustrate con iste situation, post haber perdite su empleo – a causa de un error grave que illa committeva con un de su patientes, comenciava biber e negliger – anque illa – su deberes maternal e conjugal. Le ambiente inter le sposos comenciava degradar se e devenir insupportabile pro ambes, ma super toto pro Eugenio qui continuava consciente e sapeva que le «fuga in avante» interprendite per su sposa non duceva a ulle parte... Un die, illa ha mesmo jectate un sorta de sortilegio a su sposo dicente que ille deberea perder toto lo que ille habeva in le laboratorio, proque forsan post isto ille darea le real valor e le attention que su familia meritava...

Passate annos, durante un del sojornos de su plure dislocationes al estraniero, Eugenio recipeva un telephonata de un su familiar. Le novas non era bon e, como Eugenio prevideva alcun tempore retro, su familia suffreva le prime flagello: le morte de Eugenia. Illa committeva suicidio al ingerer un dose excessive de barbituricos, a causa de su disgustose existentia vis-à-vis de su relation familiar e su quasi inexistente relationes social.
Eugenio non mesmo finiva su sojorno e retornava a casa si tosto que le esseva possibile facer lo. Ante le funerales Eugenia esseva autopsiate e Eugenio demandava recolliger a un de su assistentes un monstra del ADN de su sposa... Post iste perdita dolorose, Eugenio contractava un  baby-sitter pro su filio dysfunctional e continuava su vita de professor e recercator scientific. Durante multe tempore ille non esseva capace a toccar le monstra que ille guardava pro examinar. Totevia, un die ille prendeva corage e determinatemente ille aperiva le flacon e comenciava studiar, con le microscopio, le proprietates del acidos nucleic de su defuncte sposa, prendente notas de toto illo que ille observava. Ille notas, post ser redigite sur un papiro (que ille guardava religiosemente in un del tiratorios de su secretaria), esseva post transcribite in su computator personal e salvate in un diskette. Ultra trovar un anomalia, in un del flagellos, le plus importante serea discoperite per Eugenio in un del pares chromosomic que constitueva le genotypo de Eugenia. Ille esseva multo proxime – assi pensava Eugenio – de trovar le problema que originava le dysfunction de su filio: in un del codones  de un del chromosomas mancava un base del ARN de transferentia... Isto poterea multo ben ser le initio del cammino pro, finalmente, Eugenio arrivar al solution que ille attendeva desde longe tempore... E ille guardava, accuratemente, tote le informationes obtenite durante le longe horas que ille passava in su laboratorio personal per facer su recercas precise – e preciose.
*
Le activitate professional de Eugenio non stoppava e illo attingeva le medios scientific mundial, ubi ille esseva respectate e idolatrate. De iste vice, ille esseva invitate a dar lectiones in un reputate universitate estranier durante le prime semestre academic; ille acceptava le invitation e post preparar tote le material necessari a su travalio, ille arrivava a Geneva e se installava commodemente in un hotel. Le conditiones era bon, si, ma il le mancava su laboratorio personal; totevia, il habeva sempre le laboratorio del facultate ubi ille poterea prosequer su recercas. Ante le prime lection ille visitava le installationes academic e restava stupefacte con le apparatos que equipava le loco ubi ille irea travaliar. Le prime lection curreva normalmente e post finir lo, ille se dirigeva al laboratorio pro recomenciar le recerca que ille habeva initiate varie menses retro. Totevia, post introducer le diskette con le preciose information recolligite in su pais, le computator non consequeva leger lo... Eugenio connecteva e disconnecteva le machina plure vices ma in van; post parlar con le experto de informatica del facultate, ille arrivava al conclusion que multo probabilemente le diskette se habeva demagnetisate durante su viage e, dunque, le sol solution era peter le papiros ubi ille annotava su discopertas... Ma – ille non memorava – ubi illos esseva? In le tiratorio o in le coffro?... Le solution poterea ben ser le invio de illos per via postal, ma post reflecter Eugenio non trovava isto un bon solution: primo, solmente ille habeva le claves pro aperir e le tiratorio e le coffro; e secundo illos poterea perder se durante le viage. No, isto non era le solution; le simple pensata super le perdita de un si importante labor poneva Eugenio nervose e irate con se mesme. Alora, ille abandonava le idea de continuar ille travalio e se dedicava a un altere recerca, pois que ille de ibi a alcun menses serea in casa e poterea prosequer le labor interrumpite.

Post le final del semestre Eugenio retornava a su casa e le prime cosa que ille faceva esseva diriger se a su laboratorio e aperir le tiratorio ubi ille guardava le papiros con le notas. E qual ira ille sentiva pois que non un sol de illos esseva integre: illos esseva devorate per lepismas, le quales remaneva, grosse, in le tiratorio. Ben, ille non restava que essayar in su computator le lectura del diskette, que ille ancora habeva con se. Post introducer lo, ecce un nove delusion: le computator non mesmo functionava (plus tarde ille saperea que le disco dur habeva un problema fatal). «Eugenia» – pensava ille – «solmente Eugenia pote ser le causator de iste malediction...». «Ma que io va facer ora» – demandava ille a si mesme – «post tote iste annos de labor?» E ille pensava e repensava a un solution usque a reguardar novemente le tiratorio e venir le in mente un idea: «si le information esseva in le papiros e si le insectos los mangiava, alora illo debe ser immagazinate alicubi in su material genetic». Alora, ille se dirigeva a un planca, prendeva un flasco, retornava al secretaria ubi ille prendeva un pincia e, ante prender le animalculos e mitter los in le recipiente pro ser observate al microscopio, ille diceva in voce basse: «non tu Eugenia, non tu, ma le eugenia vincera!»...

E poneva le manos al obra!...

(Publicate in Voce de Interlingua, 45, pp. 1-5)

No comments:

Post a Comment