dia da interlíngua

o voo de ícaro

Icaro

Io vole illes qui plora e canta
de poesia.
Io vole illes qui sonia le matinos
sur le plagias del mal.
Io vole illes qui dona lor sanguine
e ha recipite ferimentos de pugnal.
Io vole le voce de omnes mortos
que sta vivos,
pro accordar le somno de omne vivos
qui sta mortos.

Aperi tu plaga de lumine,
poesia.
Plena de beltate le tassa de mi sensos,
poesia.
Liga me a tu alas blanc,
poesia.
Io vole esser un Icaro del nove tempores.
Io vole morir de poesia.

[Jonas Negalha – «Icaro» in Poemas in interlingua, 1975, p. 27]

profecia/s

Excerpto del capitulo «Ulterior evolution de stato e lingua universal» ab le libro de Stephano Bakonyi Civilisation e lingua universal, un sorta de prophetia que, plus tosto o plus tarde, va devenir realitate.
Un vice on me demandava de qual maniera pote(ra) interlingua haber un parola a dicer super le presente stato chaotic del mundo (politic, economic e social); io pensa que le infra transcribite texto pote jectar alcun luce super ille problematica.... (Le stato universal del qual parla Stephano Bakonyi ha nihil a vider con le concepto moderne de globalisation, ubi le sol valores que «face lege» es le accumulation de ricchessa material, *leaderate per le seniores del Gruppo Bilderberg. No!, le valores que le mundo besonia son un altere cosa – como vos pote vider in le parolas de S. Bakonyi...).

[...] Quando le populos suffre troppo per guerras, revolutiones e anarchias, illes arriva al conviction que continuar guerras es un mal multo plus grande que renunciar a certe soveranitates, que separa le populos. Iste conviction era in omne tempores le principal base del Statos Universal, le quales terminava le guerras, revolutiones e anarchias e introduceva pace, ordine e bon administration. Assi, le Statos Universal es le vehiculos institutional del ambition human de viver in pace e ordine. Tal conviction deveni sempre plus forte in le tote mundo.
Al mesme tempore le non‑occidental populos occidentalisa sempre plus lor cultura e lor structura social. In tal maniera on prepara le fundamento de un societate ecumenic, con cultura uniforme e lingua universal. Iste cultura e lingua ecumenic va unir le hereditages cultural e lingual del populos occidental e non‑occidental con preponderantia del hereditage occidental. Nos va haber le Stato Universal Ecumenic, con un lingua universal ecumenic, imbraciante le tote terra.

Le Stato Universal, un vice establite, conquire le corde del populo, proque, post un periodo de tribulation quasi insupportabile, le Stato Universal realisa le desiro de omnes: PACE, ORDINE E BON ADMINISTRATION. [...]

recomeçar...

Sisypho

Recomencia...

Si tu pote,
Sin angustia e sin haste.
E le passos que tu facera
In ille dur cammino
Del futuro,
Que tu los face con libertate.
Durante que tu non attinge (alco)
Tu non debe reposar te.
De nulle fructo vole solmente le medietate.

E, nunquam satiate,
Que tu collige
Successive illusiones in le arboreto.
Sempre soniante
E vidente,
Eveliate,
Le fiasco del aventura.
Tu es un homine, non lo oblida!
Solmente es tue le follia
Ubi, con luciditate, tu te recognosce.
[Ab le podcast de mi amico José-António Moreira, Sons da Escrita, le traduction libere de un poema de mi ancian otorhinolaryngologista Adolfo Rocha (alias, Miguel Torga). Illo esseva scribite in 1977 e publicate posteriormente in Diário XIII (1983, p. 20)]

pico da crise

Ecce un bon illustration del mentalitate del mundo moderne, designate per le cartoonista Bertrams e publicate in un recente edition del jornal amsterdamese Het Parool.

Le elites parla de un nove paradigma pro le societate actual, ma in realitate vole le «seniores del mundo» que il habe un «mutation» del mentalitates? Il non me pare... Cata vice de plus le riccos es plus ric e le povres plus paupere. Alora, toto sta ben!... pro illes, obviemente!
E qual le rolo que nos potera haber in le accurtamento de ille distantia ubi le merito multe vices vole dicer nil in detrimento del clientelismo e del opportunismo de un pugnata de personas judicate (per illes proprie) le grande leaders del humanitate? Potera nos omnes - un pauco utopic (le utopia es un cosa necessari, proque exemplos del materialismo que nos governa il ja suffice!!!) - e credentes in un mundo plus juste jocar un rolo in iste circo ubi le animales feroce non lassa lor predas?
Il es le tempore de un prisa de conscientia e luctar contra le injustitia que governa le mundo... e ci nos omnes ha certemente un rolo a jocar. Le bandiera debe esser blanc como limpide debe esser nostre scopo; lo que face erubescer (de vergonia) es le miseria e le atrocitates committite in nomine de un pretense progresso e de un evolution real in le planos economic, politic e social, le quales al fin non passa de un mer manipulation ideologic del classes dirigente. (Ok, il ha habite irrefutate ameliorationes in le historia del humanitate - isto es toto obvie! Ma esque illos suffice pro que nos pote appellar le mundo moderne un societate juste?). Il es le hora de cambiar le mentalitate del dominatores e dominates e avantiar, standardo in le mano, contra le egoistic interesses del elites insatiabile per moneta e establir un moral ubi le valores sia le fraternitate e le justitia e non le precio del cosas terren...
Tu securmente ha un parola a dicer contra le mantenentia del status quo.

sentenças espanholas

- Ante toto, le deber.
- Cata cosa a su tempore.
- Nos mangia pro viver, e non vive pro mangiar.
- Per le patientia toto se vince.
- Dar tempore al tempore.
- De tal arbore tal fructo.
- Duo capites son melio que un.
- Le appetito veni con le mangiar.
- Ubi entra le sol non entra le medico.
- Le cantar non impedi travaliar.
- Le catto miaulator non es bon chassator.
- Le oculos son le speculo del anima.
- Le costume face lege.
- Le veritate non time le censura.
- Plus facer e minus dicer.
- Le tempore cura toto.

[Ric Berger, «Proverbios espaniol», in Sagessa del nationes: maximas, proverbios, aphorismos [Encyclopedia de Interlingua], s.d.]

reflexões «quânticas»

Reflexiones ab un del plus profunde cognoscitores del anima human e del mysterios del vita.

- Il ha a pena duo manieras de reguardar le vita. Un es pensar que le miraculos non existe, e le altere es pensar que toto es un miraculo.

- Le mente que se aperi a un nove idea non retornara jammais a su original grandor.

- Le cosa le plus belle que uno pote experimentar es le mysterio: illo es le fonte de tote le arte e scientia ver.

- Alco solo es impossibile usque al momento in le qual alicuno dubita e fini per provar le contrario.

Albert Einstein (1879-1955)