le mar grosse non averte le aves joiose
e le pisces, impavide, veni al superfacie.
le sol continua, paulatim, su trajectoria
27 Feb 2019
26 Feb 2019
un postmeredie al plagia
Contemplante le mar
(scriptos varie de un diario sin data)
-
Le grande massa de aqua ante mi oculos rape mi pensatas e los duce a remote portos de viages nunquam realisate. Marinero sin route al deriva in le immense oceano de parolas, le inexorabile fato traina le sonios del juventute verso un horizonte que se displacia al mesura que le annos escola le duration del tempore. Le hic et nunc del existentia passa presto e lassa retro memorias sin futuro.
Le sono del undas plena mi aures vacue de plenitude como le echo perdite de un montania imaginari, e le laros inconscientemente felice seque alacre lor cammino al longo del costa usque al halto de un nove partita. Le blanco del choc del undas pare nubes, incessantemente formate per le impacto constante de un fortia que transcende mi misere comprension ma que indica al aves le curso a sequer.
Le horizonte se displacia como un refluxo de tu reguardo, e se allontana de plus in plus como tu memoria, que lassa in me inattingibile sperantias de trovar un nove mundo — marinero qui mittite in cammino non cognosce le route que duce al porto que ille deberea abbordar.
(scriptos varie de un diario sin data)
-
Le grande massa de aqua ante mi oculos rape mi pensatas e los duce a remote portos de viages nunquam realisate. Marinero sin route al deriva in le immense oceano de parolas, le inexorabile fato traina le sonios del juventute verso un horizonte que se displacia al mesura que le annos escola le duration del tempore. Le hic et nunc del existentia passa presto e lassa retro memorias sin futuro.
Le sono del undas plena mi aures vacue de plenitude como le echo perdite de un montania imaginari, e le laros inconscientemente felice seque alacre lor cammino al longo del costa usque al halto de un nove partita. Le blanco del choc del undas pare nubes, incessantemente formate per le impacto constante de un fortia que transcende mi misere comprension ma que indica al aves le curso a sequer.
Le horizonte se displacia como un refluxo de tu reguardo, e se allontana de plus in plus como tu memoria, que lassa in me inattingibile sperantias de trovar un nove mundo — marinero qui mittite in cammino non cognosce le route que duce al porto que ille deberea abbordar.
le fracassos reiterate del undas
plena le interstitios del plagia deserte.
de longe, un ave solitari pipa liberemente
19 Feb 2019
le charlatan
ille se pavonisa
per le stratas
inconsciente
del cammino
perdite
per le stratas
inconsciente
del cammino
perdite
ille es ben intentionate
ma ille non trova in se ipse
le methodo que duce al centro
e como un ceco ille cammina
per le labyrintho del historia
perdite
in le subjectivitate
de su certitudes
como un pavon
que perdeva le pennas
multicolor de su cruciante
e inexorabile dolor
un charlatan nunquam tace!
como un chassator de chimeras
ille es sempre secur
de que ille dice e face;
como un condemnato al galeras
su facie monstra le grimasse
de su pensatas obscur,
le perder le bussola,
su spirito pugnace
18 Jan 2019
le martello de vulcano
tante sonios que tu habeva
tu capite esseva un forgia
fecunde de mundos a venir
ma le fato, inexorabile,
le ferrero substitueva
e tu, como un mer spectator,
sol, in tu logia,
batte le ferro del dolor
e obtempera inconsolabile
al designo, sin poter fugir
oh, quante sonios tu non habeva...
28 Dec 2018
le labyrintho de alexandre
babel
alexandre in su jardin
suspense reguarda
le labyrintho
guerra
cavallo
troia
le bello platonic, immortal,
cavalca le bello de cesar
inter le gallos,
brutal
brutal
anabase e catabase
le bello peripatetic
deveni virtute
e monstruose le bello
bellic
bellic
instante e eternitate
del pulvere tra le renascentia
ab le morte que es un nove vita
le belle cavallo de guerra
combatte in le bello atroce
guerra es guerra e ruinas
sol le bello, que es virtute,
potera inspirar le voces
que monta super pegaso
alexandre in babel
attende le anabase
in su labyrintho
25 Dec 2018
signos truncate
reges o vassallos,
nanos o gigantes,
nos omnes es argilla
modellate per un designo
que fugi multe vices
a nostre desiderio
olim le reges esseva magos
qui legeva in le celo
le signos del natura,
hodie nos es sclavos
del tyrannic consumismo
e de nostre vil instinctos
amarrate al destino
que pesa super nostre humeros,
reges o vassallos de nos mesmes,
ma sempre minute atomos
in le infinito universo
ubi cata uno se disloca
verso le eterne retorno
verso le eterne retorno
del simple condition de esseres human
reges e vassallos
o nanos e gigantes,
le signos es alicubi
attendente lor decifration
sin preferentia de ulle
special condition
olim le magos comprendeva le natura
e tu, rege o vassallo,
esque tu es capabile de leger
e interpretar tu proprie signos?
25 Oct 2018
parolas
Le parolas es le vehiculo per le qual le esser human se exprime oralmente, dante forma a su pensamento.
Inter duo parolas, on debe seliger le plus curte.
P. Valéry
On nunquam debe usar un parola nove, a minus que illo ha iste tres qualitates: esser necessari, intelligibile e sonor.
Voltaire
Que tu non sia sclave del parolas.
T. Carlyle
Le parolas es, sin dubita, le droga le plus potente usate per le humanitate.
R. Kipling
Le parola es de argento, le silentio es de auro.
Prov.
Inter duo parolas, on debe seliger le plus curte.
P. Valéry
On nunquam debe usar un parola nove, a minus que illo ha iste tres qualitates: esser necessari, intelligibile e sonor.
Voltaire
Que tu non sia sclave del parolas.
T. Carlyle
Le parolas es, sin dubita, le droga le plus potente usate per le humanitate.
R. Kipling
Le parola es de argento, le silentio es de auro.
Prov.
Subscribe to:
Posts (Atom)
linguistic terminology
.jpg)
Posts
